ماجراهای دهه فجر به این زودی ها تموم نمیشه. میشه برای فجر هر سال خاطره گفت. چند تا از این فجرها که در دوره دبیرستان بود خیلی شیرین بود. شیرین بود چون باید هر کلاسی یه طرحی برای کیک ارائه میداد و بهترین طرح برنده میشد ولی جایزه ای نمیگرفت.
طرح ها باید مرتبط با این دهه میبود. هر کلاسی ایده ای برای خودش داشت و طرح پیشنهادی رو میداد به قنادی محل و قناد اونجا براش کیکی رو درست میکرد. اگه قناد، اون طرح رو خوب درمیاورد اون ایده جایزه میگرفت. چون اگه ظاهرش قشنگ نمیشد ناخوداگاه ایده خوبش هم به چشم نمیامد. برا همین بهتر بود به قنادیهای محل جایزه بدن تا شاگردان مدرسه چون زحمت اصلی رو دوش اونها بود. بگذریم از اینکه اکثریت کلاسها طرحهاشونو به یکی از قنادیهای خوب و معروف محل دبیرستان میدادن و آخر کار تمام کیک ها از یه قنادی تولید میشد.
سال اول دبیرستان طرح کلاس ما "خمینی" بود. سال دوم هم یه هواپیما و سال سوم فکر کنم نقشه ایران بود .هر کلاسی برای خودش یه جشن کوچیکی ترتیب میداد که یا مثل اول دبیرستان ما به زد و خورد کیکی و کثیف کردن کلاس می انجامید یا مثل سال سوم که من نماینده (مبصر) کلاس بودم، اوضاع به خوبی و تمیزی پیش میرفت.
یه سال هم مسابقه والیبال بین دانش آموزان و کادر مدرسه برگزار شد که اونهم خیلی فاز داد. چون بعد مدتها میدیدیم که معلمهای مدرسه میتونن چند تا حرکت اضافه از خودشون تولید کنند و با هر حرکت جدید تولیدی از معلم و ناظم، با بچه های مدرسه از خنده ریسه میرفتیم !
واقعا یادش به خیر...
طرح ها باید مرتبط با این دهه میبود. هر کلاسی ایده ای برای خودش داشت و طرح پیشنهادی رو میداد به قنادی محل و قناد اونجا براش کیکی رو درست میکرد. اگه قناد، اون طرح رو خوب درمیاورد اون ایده جایزه میگرفت. چون اگه ظاهرش قشنگ نمیشد ناخوداگاه ایده خوبش هم به چشم نمیامد. برا همین بهتر بود به قنادیهای محل جایزه بدن تا شاگردان مدرسه چون زحمت اصلی رو دوش اونها بود. بگذریم از اینکه اکثریت کلاسها طرحهاشونو به یکی از قنادیهای خوب و معروف محل دبیرستان میدادن و آخر کار تمام کیک ها از یه قنادی تولید میشد.
سال اول دبیرستان طرح کلاس ما "خمینی" بود. سال دوم هم یه هواپیما و سال سوم فکر کنم نقشه ایران بود .هر کلاسی برای خودش یه جشن کوچیکی ترتیب میداد که یا مثل اول دبیرستان ما به زد و خورد کیکی و کثیف کردن کلاس می انجامید یا مثل سال سوم که من نماینده (مبصر) کلاس بودم، اوضاع به خوبی و تمیزی پیش میرفت.
یه سال هم مسابقه والیبال بین دانش آموزان و کادر مدرسه برگزار شد که اونهم خیلی فاز داد. چون بعد مدتها میدیدیم که معلمهای مدرسه میتونن چند تا حرکت اضافه از خودشون تولید کنند و با هر حرکت جدید تولیدی از معلم و ناظم، با بچه های مدرسه از خنده ریسه میرفتیم !
واقعا یادش به خیر...
