کافه شکلات

دیشب خواب دیدم که دارم امتحان میدم و بعد امتحان وقتی برگه یکی از بچه هارو با خودم مقایسه کردم دیدم که اون خیلی کاملتر از من نوشته و ممکنه من از اون درس نمره نیارم. وقتی از خواب بلند شدم خداروشکر کردم که دیگه مدرسه و دانشگاهی درکار نیست که بخوام برای ترس از امتحانش خوابم نبره و اضطراب و دلهره سراسر وجودمو بگیره

زمان مدرسه، هر وقت ماه خرداد فرا میرسید، از یه طرف استرس امتحان ثلث سوم رو داشتیم و برای کسب یه نمره و معدل خوب خر میزدیم، از طرفی هم خوشحال بودیم که فصل آزادی یعنی تابستون سر میرسه و سه ماه میتونیم برا خودمون خوش باشیم.

زمان امتحانات ثلث میرفتیم مدرسه امتحان رو میدادیم و برمیگشتیم خونه. که این برگشت به خانه اونهم مثلا در ساعت ده صبح خیلی حال میداد. وقتی یه امتحان رو میدادیم همه اطلاعات درسیمون از ذهن پاک میشد و مثل آدمی بودیم که یه قله رو فتح کردیم.

شرایطی که سر جلسه امتحان داشتیم هنوز هم در مدارس حکمفرماست و تفاوت چندانی نکرده. ولی از بین امتحان هایی که در دوران مدرسه هم خیلی سخت  و هم متفاوت بود، امتحان دیکته بود. اگه یادتون باشه چند معلم در کلاس و راهروها مستقر میشدند و به ترتیب کلمات و جملات دیکته رو تکرار میکردن که همه بشنون و جا نمونن.
یکی از سختیهای امتحان دیکته این بود که فلان کلمه سرهم نوشته میشه یا جدا. برا همین باید دقت میکردیم ببینیم معلم چطوری کلمه رو ادا میکنه. 

هر وقت یاد سالن مدرسه که صندلی ها مرتب گذاشته شده بود و ما باید میرفتیم مینشستیم و هزار تا مراقب کنارمون راه میرفتن میفتم، مثل همون موقع نگران و مضطرب میشم.

بچه که بودم هر وقت در سریالی اسمی از طلاق میشنیدم به مامان میگفتم: طلا که خوبه پس چرا اینا میگن بده؟
من فکر میکردم اینها میگن طلا و همیشه هم طلا خوب بود! و تو ذهن خودم مدام کلنجار میرفتم که پس چرا تو این فیلمها و سریالها این طلای خوب و ماندنی نکوهش میشه؟
پدربزرگم هر وقت برای خواستگاری خونه غریبه ای میرفت، زمانی که روی منبر میرفت تا از خاندانمون تعریف کنه میگفت: خوشبختانه تو فامیل ما هیچ طلاقی وجود نداره!
چند ماهی میشه که خبر از طلاق جوونهای فامیل میشنویم. از طرفی ناراحت میشیم، چون مثلا با فلان فامیلمون از بچگی با هم بزرگ شدیم و مثل خواهر برادر هستیم و وقتی گذشته رو تصور میکنیم دلمون میگیره. از طرفی تو دلمون میگیم اون موقع که خانوادش جیلیز ویلیز میکردن که چشماتو درست باز کن زندگی این چند روزه خوشی اولش نیست، گوش شنوایی نبود...